عبرت گرفتن از گورستان
به هرحال، بايد واعظى در وجود خودت باشد. اين قدر كه در شرع مقدس براى زيارت اهل قبور سفارش شده، به خصوص قبر والدين براى چيست؟ از همين جا هم كه فاتحه بخوانى به آنها مىرسد، صدقه از هرجا بدهى آنها بهره مىبرند ليكن مىفرمايد: «سر قبر پدرت برو كه محل استجابت دعاست».
عمده نفع آن براى خود تو است كه متذكر شوى. پدرت نماند تو هم نخواهى ماند. دير يا زود به او ملحق مىشوى. فريب دو روزه دنيا را نخور. وساوس را به خودت راه نده و خلاصه متذكر باش.
در حالات صديقه كبرى فاطمه زهرا عليها السلام دارد كه: «پس از
پيغمبر صلى الله عليه و آله در اثر سختيهايى كه به او رسيد، بيمار شد، مع الوصف دوشنبهها و پنجشنبهها از امير المؤمنين على عليه السلام اذن مىگرفت و به احد بر سر قبر عمويش حمزه و شهداى احد مىرفت».[1]
خود پيغمبر صلى الله عليه و آله هم در مرض موت با اينكه تب داشت و نمىتوانست برود، باز مىفرمود: «زير بغلم را بگيريد و مرا به قبرستان بقيع ببريد».
خداوندا! ما را هم اهل ذكر و تذكر قرار ده![2]