تلقين به نفس
تلقين به نفس يكى از عوامل تقويت اراده براى نيل به هدفهاست؛ داشتن آرزوهاى بلند و عالى و چشم دوختن به افقهاى روشن زندگى، سبب مى شود كه انسان، تلاش ارادى پىگيرى براى رسيدن به آن هدفها آغاز كند.
مولاى متقيان على- عليه السلام- فرمود:
«تنافسوا فى الاخلاق الرغيبة و الاحلام العظيمة و الاخطار الجليلة يعظم لكم الجزاء[1]؛
آرزوى صفات و مزاياى شايسته و شيرينكامىها و خاطرات بزرگ كنيد؛ زيرا پاداش عظيم و نتيجه شگرف آن عايد شما مىگردد».
ژاگو مىگويد:
«تا وقتى فكر مىكنيد كه نمىتوانيد و داراى ظرفيت نيستيد، احتمال موفقيت كم است، اگر درخشانترين شايستگىها را داشته باشيد، خاموشش مىكنيد؛ بالعكس، فردى كه از حيث هوش و قابليت، متوسط، ولى به خود اطمينان كامل داشته باشد كه موفق خواهد شد، او موفق مىشود؛ زيرا در ضمن تجسس و كوشش براى عملى ساختن انديشههاى خود، پس از مدتى كاوش، سرچشمههاى صفاتى را كه به آن نيازمند است، پيدا مىكند؛ او موفق مىشود، به علت اطمينانى كه به پيشرفت خود دارد؛ عدم موفقيت ديگران در اركان اراده او تزلزلى ايجاد نمىكند؛ او با استفاده از تجربيات خود، شروع به كار مىكند و يقين داشته باشيد كه اين شخص خيلى زودتر و بهتر از آنچه تصور مىكرديد كامياب مىشود.
براى اينكه جرأت پيدا كنيد، در آغاز شك و ترديد را از خود دور سازيد. شايد ديگران از روى احتياط و دوستى، بخواهند شما را در مورد توانايى خودتان مشكوك و مردد نمايند، آيا شما خودتان در صحت تفأل آنها ترديد نداريد؟ شما اجازه مىدهيد هركس هر تلقينى بخواهد در روحيه شما بكند؟
صحبت هاى ديگران را به گوش هوش بشنويد و به بسط و استقرار جرأت خود ادامه دهيد؛ كسانى را كه داراى اين صفت گرانبها هستند، بنگريد و تجزيه و تحليل كنيد. هر شب به يك سلسله تلقينات دور و دراز بپردازيد و در عالم خيال، در جلد مرد پرجرأتى كه به زودى خواهيد شد، به سر بريد.
هروقت فرصت پيدا كرديد و حتى در جستوجوى آن، ابتكارى جسورانه از خود نشان دهيد و كارى را در پيش گيريد كه اجراى تصميماتى را ايجاد كند و هنگامى كه به امتحان مىپردازيد اين تلقين را به ياد بياوريد:
«من مىتوانم و مىخواهم».
اگر بنا شد در كار مهمى مصمم شويد كه با مشكلات آن آشنايى كامل داريد، به خود بگوييد كه مىتوانيد؛ درجه هوشيارى خود را تا آن حد بالا ببريد، در اين صورت به مبارزه و مقابله با آن مشكلات عادت خواهيد كرد».[2]
همانطورى كه فال بد زدن به نظر روانشناسان يك نوع تلقين رنجآور است و مايه ناراحتى فكر و تشويش خاطر مىگردد، فال نيك نيز، خود، تلقينى براى تقويت روحيه و ترميم نارسايى اراده است؛ لذا على- عليه السلام- مىفرمايد:
«تفال بالخير تنجح[3]؛
فال نيكو بزن تا راه براى رفع مشكلات گشوده شود».[4]