عبد الرحمن بن حجاج از امام صادق عليه السلام نقل كرده كه فرمود:

رسول خدا (ص) در شامگاه روز پنجشنبه‏ ا ى در مسجد «قبا» (در كنار مدينه) افطار كرد و فرمود: آيا آبى هست براى من بياوريد؟ «اوس بن خولى انصارى» قدحى شير آميخته به عسل آورد، حضرت چون آن را نزديك دهان مبارك آورد، نياشاميد و كنار گذاشت، و فرمود: دو نوشيدنى كه به يكى مى‏ توان اكتفاء كرد نمى‏ نوشم و نوشيدن آنها را هم حرام نمى‏كنم ولى براى خدا (در نوشيدن و خوردن چيزهاى لذيذ و پر بهاء) تواضع مى‏كنم،

 

همانا هر كه براى خدا تواضع كند خدا او را رفعت و بلندى مى‏ دهد، و هر كه تكبر كند خدا او را پائين مى ‏آورد، هر كه در معيشت خود ميانه‏روى كند خدا روزيش دهد، و هر كه ريخت و پاش كند خدا محرومش گرداند، و هر كه مرگ را زياده ياد كند خداوند دوستش مى‏ دارد.[1]

 

 



[1] حر عاملى، محمد بن حسن، ترجمه وسائل الشيعة: كتاب جهاد النفس، 1جلد