بسيار گريستن از ترس پروردگار
چند روایت زیبا مورد اشک و گریه از ترس پروردگار
امام باقر عليه السلام از رسول خدا (ص) روايت كرده كه فرمود: چيزى نيست جز آنكه برايش نظير و عديلى است. مگر خداوند متعال كه براى او عديلى نيست، و نيست الهى مگر الله كه او را چيزى عديل نمىباشد، و نيز يك قطره اشك از ترس خدا بيرون از سنجش و ميزان است و اگر كسى خالصانه خدا را مسألت كند هرگز به ذلت و تنگدستى و تيرگى دچار نمى گردد.
- حضرت رضا عليه السلام فرمود: از مطالبى كه در مناجات ميان خدا و حضرت موسى عليه السلام ذكر شده اين بود كه خدا فرمود: نزديك شوندگان به من به چيزى مانند گريه از ترس من به من نزديك نشده اند، و عبادتكنندگان به من، بمانند پروا از حرامهاى من مرا عبادت نكردهاند، و آراسته شدگان به (صفات) من، به چيزى بمانند زهد در دنيا از آن چه اهميت دارد آراسته نشدهاند، پس موسى عليه السلام گفت: اى گرامى ترين گراميان! اين صفات چه چيزى را براى دارنده گانش ثابت مى كند؟
خدا فرمود: اى موسى! اما متقربان به من از طريق گريه از ترس من، همانا در درجه بالاى بهشت قرار داده شوند كه كسى آنان را شريك نگردد، و اما عبادتكنندگان به من بواسطه پروا از حرامهايم، همانا از اعمال مردم تفتيش و پرده بردارى مىكنم ولى از اعمال ايشان پرده درى نمىكنم به جهت اينكه از آنان شرم مىكنم، اما آراستگان به من بواسطه زهد در دنيا، پس بهشتم را با تمام كنارهايش بر ايشان مباح كنم كه هر جا و هر گونه بخواهند جايگاه گيرند.
- امام صادق عليه السلام فرمود: هيچ چيز نيست جز اينكه برايش پيمانه و سنجش وجود دارد مگر اشكهاى چشم، همانا يك قطره اشك مىتواند دريائى از آتش را خاموش كند، و چون چشم كسى آلوده به اشك شود (در راه خدا) هرگز چهرهاش به خوارى و تنگى نخواهد افتاد، و چون اشك چشم كسى جارى شود خدا آتش را بر وى حرام كند، و اگر فردى در ميان امتى بگريد (شايد كه) خدا آن امت را بيامرزد.
- امام صادق عليه السلام فرمود: هر چشمى به روز قيامت گريان خواهد بود مگر چشمى كه از حرامهاى الهى دور گزيند، و چشمى كه در اطاعت خدا سحر كند، و چشمى كه در دل شب از ترس خدا بگريد.
- امام صادق عليه السلام فرمود: خداوند به موسى وحى كرد: اى موسى! بندگانم به من نزديك نشوند به چيزى كه محبوبتر باشد به من از سه چيز، موسى عليه السلام گفت:
خداوندا، آنها چيست؟ خدا فرمود: اى موسى! آنها عبارتند از: پارسائى در دنيا، پروا از گناهان، و گريه از ترس من، موسى گفت: پروردگارا دارندگان اين صفات را چه خواهند
داد؟ خداوند وحى فرستاد: اى موسى! پارسايان در دنيا در بهشت خواهند بود، و گريهكنندگان از ترس من در دنيا در درجه رفيعى در بهشت خواهند بود كه كسى ايشان را شريك نباشد، و پرواكنندگان از گناهان، مورد تفتيش و بازرسى من نخواهند بود در حالى كه مردم را تفتيش و بازرسى خواهم كردم.[1]